Monday, June 25, 2012

Diri Yang Sempura

Dalam aku ada kamu.
Dalam simbosis, kita mencipta prosa yang raban dan rapu
Kaya raya, sempurna dan tampak bergaya
Itu semua yang kau mahu, dalam senda, bercanda kau dengan terang menyata
Itu yang aku mahu demi mengecapi sempurna

Sedang dalam ion ada proton dan neutron
Dalam kita pula ada aku dan kau paranoia android
Kau tagih puji pujian, aku bersyukur atas caci makian


Kini sampai masanya aku cipta rangkap tanpa lagu
Mengenangkan kau yang masih lagi dalam aku
Hakikatnya kita ini sememangnya
Cuma kau masih mahu sepatu,
Aku tercari siapa gerangannya yang maha satu.

Bukan sahaja aku nafikan kau dalam kewujudan
Cukuplah aku sahaja yang memikul sampah dan beban
Aku bukan mahu kesenangan tapi kebebasan
Mungkin dalam itu aku lebih senang dan berlenangan

Namun apa yang ku jumpa
Manusia celaka durja
Tika aku masih kekal dalam rangkap tanpa irama
Kini tidak aku nafikan dalam kebebasan yang tidak terasa
Engkaulah yang menjadi idola.

No comments:

Post a Comment